Varlik, aleminin icinde bir varliktir, disarida ise tam bir yanlizliktir.Tek basinadir, var olmasi hicbir anlam ifade etmez cunku var oldugu yer ona ait degildir ya da nerede var oldugunu bile bilmiyordur.. Cumleye bakip da aldanmayin. Ben!Varligimin ait oldugu ben..Ama aynaya bakinca siluetimi gormuyorum..Varligim var oldugu bedenden ucup giderken ben anlamimi kaybetmisim. Kalp, ruhun aynasidir der Balzac, olmayan kalbin ruhu yokmus demek ki!Anlasilmasi zor bir olgu zaten, kafalari bulandirmak beyhude..
Melegin agladigini gordunuz mu hic? ya da seytanin asik oldugunu? Bir ask hikayesi yazilacaksa eger, evet evet yazilacaksa bu hikaye, seytan her daim ana karakterdir, bunun musebbibi seytanin ta kendisidir,ondan dolayidir ki asik olan seytanlasir, seytan gibi ateslenir ve yok eder kendi kalbini..Ama onun kalbi yanarken. manasini kavrayamadigimiz baska bir alemde var olabilir, olma ihtimali yok degildir, amma velakin kendisini yok ettigi su goturmez bir gercektir.
Peki buna deger mi? Hayatta asik olmaya deger mi? Aslinda bu soruyu kavrayabilmek icin belki de Ademden beridir var olan su soruyu cikarmak lazim ortaya; Ask nedir? Ne cok tanimi war ki askin ama en guzel tanimi su bence: ask kaldirilan bir efkar kadehine sevdigini ortak etmek, yazilan bir iki satirda hep onu yazmak, ekilen sevdanin hasadini yapip sonra cikan yanlizligi gozyasiyla bicmektir..ask biten bir oykunun son noktasidir, realiteye donusur, cunku ask bu dunyada yoktur, var olamaz, nefes alamaz.Ask bir varliktir tabiri caizse inleyen bir nagmedir, ama bu metada olamaz, tipki gozlerimizin algilayamadigi isinlar gibi..Askin anahtari Tanridadir, gozyasi ise yansimasidir onun,tipki Tanri'nin yarattigi insan bedenlerine ufledigi ruhu gidir gozyasi..
Ben beyaz tenli melegimi ariyorum.Ona bakip neden yuzunun beyazladigini soracagim. ya da aglamaktan bitap dusmus ruhumu satacak bir seytan bulacagim ve onun azabinda kavrulacagim. oyku seytanin oykusu, kahramanlar ise biziz... sadece biziz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder