14/10/2008

sonbahar mevhumunun olmadigi gunleri yasamakta yorgun bedenim..havanin ayazi artik daha fazla katilasamayacak kalbimi bir teneke parcasi gibi onune katip goturmekte.okulda ruhsuz insanlarin kesmekesinden bunaldigimi hissetmeye basladim.. anlamadigim mesele su sadece, benim sadece kendi mutlulugumu on plada tutma felsefeme insanlar hangi hakla karisabiliyorlar veya onlari dusunmem gerektigni soluyorlar. her zaman sunu savunurum... hayatim bir sahne.. ben basrolum.. istedigime istedigim rolu veririm.. ve o konusanlarin hepsi birer yitik figurandir benim icin..

her neyse.. sinirlerimi yipratmaya degmeyecek kisilerin hareketlerine duyarli olmamayi ogrenmeliyim..anatomi dersinde feci ezbere basladik..uzun zamandir isletme ile stabil modunda olan Tanrinin bana bahsettigi muhtesem yapim olan beynimin artik daha ii calistigini hissedebiliyorum ve bu bana mutlulk veriyor.. neyse efendim..sonra gorusuruz... ii bakin kendinize..:)