in the end..

blog yazma nedenim de ortadan kalktığına göre, artık fazla durmanın bir ehemmiyeti yok sanırım..:) take it easy fellas!

06-01-09

blog yine yeniden...

19/10/2008

yafs biliyrm biliyrm uzun bi zamandir yazmiyorum ama anatomi pratigi kastirdi beni biraz.. bi de tibbi biology dersi olunca sasirdik tabii.. bi de afl de gordugum dersleri one alip tatil yapma olaylari falan bayagi guldurdu beni.. ama pratikler falan sahaneydi..faceye koydugum fotolardan guzel commentler recieve ettim yani:) :) hayat ii hep ayni... yani 42 ye geri sayim devam ediyor... 42 den sonra olum war...:) neyse.. yarin buraya bi deneme yazacagim.. uzun zamandir yazmiyorum.. bu arada hikayemi gunluk olarak burada yayinlamak istiyorum..:) hadi bakalim.. gorusuruz:)

14/10/2008

sonbahar mevhumunun olmadigi gunleri yasamakta yorgun bedenim..havanin ayazi artik daha fazla katilasamayacak kalbimi bir teneke parcasi gibi onune katip goturmekte.okulda ruhsuz insanlarin kesmekesinden bunaldigimi hissetmeye basladim.. anlamadigim mesele su sadece, benim sadece kendi mutlulugumu on plada tutma felsefeme insanlar hangi hakla karisabiliyorlar veya onlari dusunmem gerektigni soluyorlar. her zaman sunu savunurum... hayatim bir sahne.. ben basrolum.. istedigime istedigim rolu veririm.. ve o konusanlarin hepsi birer yitik figurandir benim icin..

her neyse.. sinirlerimi yipratmaya degmeyecek kisilerin hareketlerine duyarli olmamayi ogrenmeliyim..anatomi dersinde feci ezbere basladik..uzun zamandir isletme ile stabil modunda olan Tanrinin bana bahsettigi muhtesem yapim olan beynimin artik daha ii calistigini hissedebiliyorum ve bu bana mutlulk veriyor.. neyse efendim..sonra gorusuruz... ii bakin kendinize..:)

Askin Seytanligi

Dusun alabildigince genis ufkunda dusunce erzagini sirtlanmis bir gencin oykusudur bu..Cat Stevens in buldugunu sandigi "beyaz yuzlu melegi" arama idesini yuklenmis kalbime ve ufkumu esir almis.Ciktigim yol varligin ozlemi icinde kavrulan bir garip yokluk yolu.. Basi belirsiz ve sonu simgesiz..

Varlik, aleminin icinde bir varliktir, disarida ise tam bir yanlizliktir.Tek basinadir, var olmasi hicbir anlam ifade etmez cunku var oldugu yer ona ait degildir ya da nerede var oldugunu bile bilmiyordur.. Cumleye bakip da aldanmayin. Ben!Varligimin ait oldugu ben..Ama aynaya bakinca siluetimi gormuyorum..Varligim var oldugu bedenden ucup giderken ben anlamimi kaybetmisim. Kalp, ruhun aynasidir der Balzac, olmayan kalbin ruhu yokmus demek ki!Anlasilmasi zor bir olgu zaten, kafalari bulandirmak beyhude..

Melegin agladigini gordunuz mu hic? ya da seytanin asik oldugunu? Bir ask hikayesi yazilacaksa eger, evet evet yazilacaksa bu hikaye, seytan her daim ana karakterdir, bunun musebbibi seytanin ta kendisidir,ondan dolayidir ki asik olan seytanlasir, seytan gibi ateslenir ve yok eder kendi kalbini..Ama onun kalbi yanarken. manasini kavrayamadigimiz baska bir alemde var olabilir, olma ihtimali yok degildir, amma velakin kendisini yok ettigi su goturmez bir gercektir.

Peki buna deger mi? Hayatta asik olmaya deger mi? Aslinda bu soruyu kavrayabilmek icin belki de Ademden beridir var olan  su soruyu cikarmak lazim ortaya; Ask nedir? Ne cok tanimi war ki askin ama en guzel tanimi su bence: ask kaldirilan bir efkar kadehine sevdigini ortak etmek, yazilan bir iki satirda hep onu yazmak, ekilen sevdanin hasadini yapip sonra cikan yanlizligi gozyasiyla bicmektir..ask biten bir oykunun son noktasidir, realiteye donusur, cunku ask bu dunyada yoktur, var olamaz, nefes alamaz.Ask bir varliktir tabiri caizse inleyen bir nagmedir, ama bu metada olamaz, tipki gozlerimizin algilayamadigi isinlar gibi..Askin anahtari Tanridadir, gozyasi ise yansimasidir onun,tipki Tanri'nin yarattigi insan bedenlerine ufledigi ruhu gidir gozyasi..

Ben beyaz tenli melegimi ariyorum.Ona bakip neden yuzunun beyazladigini soracagim. ya da aglamaktan bitap dusmus ruhumu satacak bir seytan bulacagim ve onun azabinda kavrulacagim. oyku seytanin oykusu, kahramanlar ise biziz... sadece biziz...

without topic...

geceyi sevmemin 2 nedeni war. ilki kimsecikler olmadigi icin..ikincisi de gozyaslarinin soguk duvarlarin ic yuzeylerinin islakligina karistigi icin.. insanlari sewemiyorum.. belki de biraz once yaptigim yuzunden de olabilir.. ama bu elimde olan en kisa yoldu... elime surekli bicak almaktan skldim ve yoruldum... onu her gordugumde akan gozyaslarimin haddi hesabi yokken ve yuregimde her gorudugumde dillenen acinin tarifi beynimi zonklatirken yapamazdim, hic bir sey olmamis gibi davranamazdim iste.. yalan soleyemem ki aciyor kalbim... cunku digerleri gibi degil o... ondan ki daha fazla uzulmeyi istemiyorum... cunku beni hakikaten yaraliyor.. biliyorum, oncelikler farkliydi..ama ben onu gorunce onceligi birak hayatin ne demek oldugunu unutmustum...herhalde askin limitine en cok yaklastigim oydu.. herhaldesi fazla bence.. benim icin cennettin.. bende merdiveni sana uzatmistim.. yanina cikayim die..fakat merdivenden dusmek de hayatin bir gercegi degil mi?...icime lanet olsun diyorum.. neden bole hissettim.. gozyaslarim kanin rengini aciyor ve ben hala yanagimi soguk camin nemli ic yuzune dayamis agliyorum....

10/10/2008

eee iyi sayilabilen bi gunun aksamindayim.. inaktif olmus bir bunyenin gorebilecegi en son noktada.. aci cektirmenin yokolmaz zevkini tatmanin da bir nevi sadistligini yasiyorum..ama galiba neyden mutlu olabilecegimi buldum.. eger kendime aci cektirebilirsem yeteri kdar, evet eger bunu gayet iyi yapabilirsem o zaman cevremdeki sahte gulucukleri gorebilecek gozlerim, veya anlamsiz ovguleri dinlemek icin bi avrisim olmayacak..esik degerimi astim coktan..elimde sadece huzun ve acinin bileskesi war.. ama evet ben bundan mutluyum... hayatta sadece ama sadece kendimi sevmeye karar verdim.. cunku... evet cunku herkes yaraliyor beni... yaralamadigini zanneden veya defalarca ozur dilyenler bile yaraliyor.. hatta o ozurleri daha cok yaraliyor beni... gozyaslarim isyan ediyor gecenin bu islak topragina dokulurken... insanlarin bana verdikleri acidan dolayi artik nefes almaya bile takatimin olmadigini dusunuyorum... 

i'll be there as soon as i can but i'm busy mending broken pieces of the life i had before